Instalacja gazowa

 

Zasady wykonania wszelkich instalacji gazowych, także tych w naszych domach, określone są odgórnie przez Prawo Budowlane i odpowiednie rozporządzenia. Głównym powodem jest wybuchowość gazu, stanowiąca duże potencjalne niebezpieczeństwo. Wszelkie naprawy, montaże i odbiory mogą wykonywać mogą tylko uprawnione do tego osoby.

Pracownicy naszej firmy posiadają wszelkie niezbędne uprawnienia i wiedzę potrzebną tego typu pracy. Instalacje gazowe zakładamy na terenie Wrocławia i w okolicznych miejscowościach. W zakresie naszych kompetencji i usług leży podłączanie do istniejącej już sieci kuchenek, term i kotłów gazowych różnego rodzaju.

Zajmujemy się także uszczelnianiem starych instalacji, lokalizacją i likwidacją przecieków – po naprawie zawsze sporządzamy odpowiedni protokół. Za pomocą części miedzianych wykonujemy nowe instalacje i podłączenia wewnątrz budynków. Po zakończonych pracach przeprowadzamy test szczelności układu. Na wszystkie wykonane przez nas naprawy i instalacje udzielamy wieloletniej gwarancji.

Bezpieczna instalacja gazowa w budynku

Wewnętrzna instalacja gazowa powinna być zaprojektowana w taki sposób, aby zapewniała bezpieczeństwo użytkowania i możliwe było swobodne przeprowadzanie prac konserwacyjnych. W miejscu wyprowadzenia instalacji z ziemi przed budynkiem zwykle instaluje się dodatkowy zawór odcinający (może tego wymagać spółka gazownictwa).

Przejście rury gazowej przez ścianę zewnętrzną domu zabezpiecza się dodatkową tuleją ochronną o większej średnicy. Ochroni ona rurę przed uszkodzeniem spowodowanym osiadaniem budynku. W domach jednorodzinnych instalację gazową na odcinku od 0,5 m przed zewnętrzną ścianą budynku do wyprowadzenia przez lico wewnętrzne tej ściany robi się z rur stalowych bez szwu lub rur stalowych przewodowych ze szwem.

Rury prowadzone w budynku zwykle są wykonane ze stali z połączeniami gwintowanymi lub jako miedziane lutowane lutem twardym. Przewody instalacji gazowej mogą przebiegać przez pomieszczenia mieszkalne, pod warunkiem że będą właśnie z miedzi i łączone lutem twardym, stalowe bez szwu lub stalowe przewodowe ze szwem, ale łączone przez spawanie. Przewody prowadzone w pomieszczeniach mieszkalnych można umieszczać w bruzdach ściennych osłoniętych nieszczelnymi ekranami, na przykład z płyt gipsowo-kartonowych.

Innym rozwiązaniem jest wypełnienie bruzd z przewodami łatwo usuwalną masą tynkarską niepowodującą korozji rur (nie należytego robić, gdy instalacja jest z rur miedzianych). W pomieszczeniach niemieszkalnych, takich jak piwnice czy sutereny, rury powinny przebiegać po wierzchu ściany. Prowadzi się je w określonej odległości od innych instalacji i osprzętu – co najmniej 10 cm od pionowych przewodów wodnych i centralnego ogrzewania oraz od puszek instalacyjnych i elektrycznych (nad nimi), a także 60 cm od gniazd, włączników i innych urządzeń iskrzących.

Bezpieczna instalacja i eksploatacja kotła gazowego i kuchenki

 

W domach jednorodzinnych są nimi przede wszystkim kotły, podgrzewacze wody oraz kuchenki. Aby urządzenia te nie zagrażały bezpieczeństwu użytkowników, również ich lokalizacja nie może być dowolna.
Kotły i podgrzewacze wody mogą mieć komorę spalania zamkniętą lub otwartą. Tych z otwartą nie należy instalować w pomieszczeniach mieszkalnych. Wyjątek stanowi kuchnia połączona z pokojem wyposażona w wywiewny otwór wentylacyjny. Jeśli do podłączenia urządzeń z zamkniętą komorą spalania zastosuje się koncentryczne przewody powietrzno-spalinowe, urządzenia mogą być zainstalowane w dowolnym pomieszczeniu, bez względu na rodzaj zastosowanej w nim wentylacji.
Kotły gazowe o mocy cieplnej nie większej niż 30 kW instaluje się w pomieszczeniach nieprzeznaczonych na stały pobyt ludzi, o kubaturze co najmniej 8 m³. Jeżeli jest to kocioł z zamkniętą komorą spalania i doprowadzeniem powietrza z zewnątrz, kubatura ta może wynosić 6,5 m³. Kotły o dużej mocy (większej niż 30 kW) powinny znajdować się w pomieszczeniu technicznym lub przewidzianym na kotłownię budynku wolno stojącym. Wysokość pomieszczenia powinna wynosić co najmniej 2,2 m.
Kuchnie i kuchenki gazowe powinny być oddalone od okien nie mniej niż 0,5 m (w poziomie). Wszelkiego rodzaju ogrzewacze pomieszczeń, których obudowa może rozgrzewać się do temperatury większej niż 60˚C, powinny znaleźć się co najmniej 0,3 m od ściany z materiałów łatwo palnych (0,6 m, gdy ściana ta nie jest otynkowana). Przepływowe gazowe podgrzewacze wody instaluje się na ścianach z materiałów niepalnych.

Przed każdym urządzeniem powinien znajdować się zawór umożliwiający w razie konieczności odcięcie dopływu gazu.